Aan mij

huilende ogen verwijten
jaloerse ziel; alles voor hem
weggeblazen door feesttoeters

halfweg achteloze vlammen
dartelen wij, bevroren in tijd

heel stil
achtergebleven
wachtend op het teken


© Kim Depickere

Verloren oorlog

liefde en vrijheid
langdurig voor gevochten,
lot bepaalde iets anders

boeien branden als sigaren
bovenop mijn naakte huid,
bewust stop ik met ademen

tralies, koud en zwart als gothic
't insluit mijn bleek en warm lichaam,
terwijl ik mijn hoofd buig

mijn prins op zijn witte
merrie is gekomen in de nacht,
mijn ogen kijken in die

van de Engel des Doods
viva la vida,
vergiffenis


© Kim Depickere

Liefde doodt

mijn geliefde gaat weg
maar niet mijn pijn

een mes op mijn pols
de pijn blijft, stroomt
samen met het bloed
mijn lichaam door

een traan spat samen
met mijn dromen uiteen

één horizontale beweging
zoveel bloed dat mij verlaat
maar niet mijn pijn
maar niet mijn haat

mijn bloed vloeit samen
met mijn leven weg

ijzeren lemmet klettert
op de warme ondergrond
ogen wijdopen gesperd
verenigd met mijn geliefde


© Kim Depickere

Zelfdoding

sterven in handen
zoals een gevangen vlinder
naar vrijheid snakt

de ogen sluiten
alsof het levenslicht
pijn doet

gedachten voelen trillen
net angst voor de verlangde
zucht naar eeuwigheid

het aardse huis verteerd
door een spiraal
van hemelsvuur

wegzweven in voorspoed
een bitter geluk
vol heimwee

over de schouder piepen
een laatste keer
de zwarte massa staart


© Kim Depickere

Wereldbeeld

Schreeuwend op de wereld gezet
spelen, plezier, een glimlach.

Klaargestoomd voor de maatschappij
studeren, goesting, een denkrimpel.

Jezelf bewijzen in de maatschappij
werken, ongenoegen, een depressie.

Opzij geschoven door de maatschappij
duimdraaien, pijnscheuten, een traan.

Schreeuwend de wereld ontnomen
dood


© Kim Depickere