Verloren oorlog

liefde en vrijheid
langdurig voor gevochten,
lot bepaalde iets anders

boeien branden als sigaren
bovenop mijn naakte huid,
bewust stop ik met ademen

tralies, koud en zwart als gothic
't insluit mijn bleek en warm lichaam,
terwijl ik mijn hoofd buig

mijn prins op zijn witte
merrie is gekomen in de nacht,
mijn ogen kijken in die

van de Engel des Doods
viva la vida,
vergiffenis


© Kim Depickere

Scheldwoorden uit jouw mond
Op mij gemunt
Een reden heb je niet
Gebroken vriendschap

Het pistool in je hand
Op mij gericht
Je vinger om de trekker
Trillend tot overhalen
Bewogen

De laatste kogel
In mijn hart
Ik ben niet langer
Jouw vijand


© Sanne Vandamme

Liefde doodt

mijn geliefde gaat weg
maar niet mijn pijn

een mes op mijn pols
de pijn blijft, stroomt
samen met het bloed
mijn lichaam door

een traan spat samen
met mijn dromen uiteen

één horizontale beweging
zoveel bloed dat mij verlaat
maar niet mijn pijn
maar niet mijn haat

mijn bloed vloeit samen
met mijn leven weg

ijzeren lemmet klettert
op de warme ondergrond
ogen wijdopen gesperd
verenigd met mijn geliefde


© Kim Depickere

Gedicht verwijderd.

© Soo Mee Provoost

Haar wispelturigheid

verdwaald lijk je wel
slenterend
eenzaam langs de vloedlijn

eb
steeds verder, verder
ze wenkt je

vloed
steeds dichter, dichter
ze brengt je

verbaasd lijk je wel
haar temperament
zo wispelturig
en toch vol regelmaat


© Emmeline Schelfhaut