klamme handen
droge mond
wind in het gezicht
radeloos
doorgaan
doorgaan
doorgaan
lopen, ja, lopen
de hele nacht lang
radeloos
klamme handen
droge mond
wind in het gezicht
radeloos
doodgaan
opgeven, ja, opgeven
de nacht duurt nog lang
© Bram Van Hecke
In een hoekje zit een man
een gewone man
- of had je andere verwachtingen? -
hij zegt niets, voelt niets, weet niets
maar hij leeft, ademt, briest
ooit het ochtendgloren gezien
ooit de schittering van het water mogen aanschouwen
nu slechts een doodgewone man in een donker hoekje
jou ontgaan, de maatschappij ontgaan
verloren en vervlogen, afgedankt
daar zit hij dan
mijn vriend
ik had je anders verwacht
te zien
© Sam Ecker
Notte, mijn liefste nimf
jouw ravenzwarte haren, jouw duistere drapages
dansen in mijn kamer, onnavolgbaar.
De kuiltjes in je wangen, de gaten die je slaat
in mijn parket meen ik te begrijpen, zonneklaar
leg ik jou de zaken uit maar jij blijft dansen en
de zoetgeurende wervelwinden die uit jouw
pirouetten waaien doven mijn kaarsen één na één.
Ik stamel schemerende woorden totdat ik volledig
door jou, stilzwijgend duister licht, word opgeslokt
Ik kind van de zon, verklaar jou mijn liefde
Jij, roofdier van de nacht, grijpt me en doet jezelf tegoed aan mij
Tot je rivale bij het ochtendgloren wakker wordt,
dan zweef jij, ijl als lucht, mijn kamer uit
en laat mij achter, waarna ik mijn wonden lik.
© Thomas Belligh
De klok tikt en tikt
Morpheus krijgt me maar niet
te pakken
vanuit mijn venster sla ik
de verlaten straten
onzichtbaar gade
de heldere stralen
van het maanlicht
verlichten de duistere
lugubere steegjes
nooit was het zo rustig
zo kalm
kan ik als enige de slaap niet vatten?
© Jasper Vangaever
