Leonard Nolens wint VSB Poëzieprijs 2008

De Vlaamse dichter Leonard Nolens heeft in Amsterdam de vijftiende VSB Poëzieprijs 2008 gewonnen. Na Hugo Claus in 1994, is Nolens de tweede Vlaming die de prijs toegekend krijgt. Nolens krijgt de erkenning voor zijn bundel 'Bres'. Deze bundel was tien jaar lang een 'work in progress'. De vijf cycli in deze turf verschenen al eerder verspreid over evenveel bundels.

'Leonard Nolens spreekt in Bres met vele stemmen die hij samenbrengt in 'Wij'. De gedichten zijn filosofisch, cultuurkritisch en zelfrelativerend. In messcherpe formuleringen geeft de dichter een tijdsbeeld, tekent hij een generatie', oordeelde de jury. 'De eerder gepubliceerde reeksen gedichten krijgen in Bres een geheel nieuwe zeggingskracht. Deze dichtbundel is een monument ter ere van de twintigste eeuw'. De volledige laudatio van de jury kan u nalezen op de volgende link:

http://www.vsbpoezieprijs.nl/downloads/Laudatio.doc

De prijs houdt een bedrag in van 25.000 euro en een sculptuur van Linda Verkaaik.


III, 17

Wij waren weinigen.
Wij waren sommigen.
Wij waren enkelen.
Wij waren anderen.

Wij speelden geen rol in een rel
Van Europees formaat.
Wij kwamen niet op straat.
Wij kwamen niet op.

Wij sloegen een tent op van boeken en doeken.
Wij blokten in bibliotheken een moderniteit.
Wij klokten in bladmuziek het verbluffend effect
Van stilte – ze klinkt hier nog na.

Wij kapten uit studie en steen onze beelden.
Ze staan hier in rijen nog steeds overeind.
Ze gaan zich hier lezen hardop.
Ze vonden pas later hun partners in crime.

Wij waren geen dichterlijk thema van Mao.
Wij dachten, wij maken ons eigen gedicht.
Wij dachten, wij maken geschiedenis hier
In het geniep.


© Leonard Nolens

in het begin van jouw einde kon ik me wel vinden
en de illusie die wij samen verzonnen
was een schuilplaats voor mijn gedachten

ik wou niet enkel toekijken hoe je alle deuren
toesloeg dus opende ik ramen in de hoop
dat glas niet zou vluchten

al zou blijken dat ik was vergeten hoe fragiel
jouw vingers zijn en hoe onze handen telkens
opnieuw verloren liepen

het lukt me nog altijd niet om jouw leven
echt te beleven maar in doen alsof
word ik steeds beter

© Soo Mee Provoost

Het Liegend Konijn (nr. 1, april 2008)

Op zondag 6 april om 17.00 uur wordt het eerste nummer van de zesde jaargang van Het Liegend Konijn voorgesteld door Jozef Deleu in de Droge Coo te Oostende. Leonard Nolens, die aan dit nieuwe nummer meewerkte, leest er voor uit eigen werk. Het kamergezelschap Arco Baleno luistert de voorstelling op met parels uit hun vroegromantische repertoire voor fluit en piano.

Meer info op: www.vrijstaat-o.be

2 Vreemden

in een droom

Onder de bloesems

van een boom

Onder de stralen

van de zon

Een meisje

stapt in de

schaduw van

zijn ogen...

Ze draait zich om

en

kijkt hem aan.

Een ogenblik

in

SamenZijn

Vereeuwigd...

© Amanda Morina

Hugo Claus (1929-2008)

"De goden zijn kwetsbaar
Zij sterven uit"

(Uit: In geval van nood)

Romans, verhalen, theater, poëzie, beeldende kunsten.
Hugo Claus was een artistieke alleskunner met een veelzijdig en rijk oeuvre.
Als dichter debuteerde het wonderkind in 1947 in Oostende.
Nu wenst onze kosmopoliet dat zijn as verstrooid wordt voor de kust van Oostende.
De cirkel is rond, de navelstreng is nooit echt doorgeknipt.
Bij zijn 75ste verjaardag verscheen dan zijn laatste dichtbundel
In geval van nood waaruit onderstaand gedicht getuige is van zijn verbondenheid met de stad:

ZEEZUCHT

De goden zijn kwetsbaar
Zij sterven uit
Al zijn ze nog zo vruchtbaar
Wij zien het gebeuren

Er rest ons nog de herinnering
aan rozen, aan Ensor zijn baard
de geur van seringen
het gerucht van de ransuil
de lucht van frambozen

de bloemencorso
een litho van Spilliaert
de IJslandvaart

Sehnsucht?

Zeezucht